Gebruikerswaardering: 5 / 5
NLMagazine/Sport, voetbal - Hoewel men over het algemeen over ‘het elftal’ spreekt bij het voetbal, bestaat zo’n team uit een selectie van, meestal meer dan het dubbele aantal spelers. Met één positie uitgezonderd, zijn de spelers op meerdere plaatsen inzetbaar.
Er wordt daarbij gesproken over dubbele dekking, of soms zelfs over drievoudige dekking. Dus simpelweg zijn er in de selectie voldoende spelers voor elke positie; spelers die ook op meerdere posities inzetbaar zijn.
En afhankelijk van de tegenstander, kan de veldbezetting daar op aangepast worden
Het lastige is dat menig reservespeler ‘wedstrijdritme’ mist. Om een lang verhaal kort genoeg te houden, komt het er op neer dat de reserve speler simpelweg mogelijk te weinig in het eggie onder druk is gezet. Menig coach zal de trainingsarbeid van de reservespelers laten meewegen wie er het komend weekend binnen de lijnen mag opereren. Want ook bij voetbal geldt dat ‘Übung macht den Meister’, ofwel in het Nederlands ‘oefening baart kunst’.
Geldt dit voor veldspelers; het geldt nog meer zo voor een doelverdediger.
Uitzonderingen daargelaten, is de kans dat een reservekeeper voor het einde van een wedstrijd officieel het veld betreedt klein. De voornaamste twee redenen zijn omdat de eerste keeper geblesseerd raakt; of de eerste keeper het zo bont maakt dat alle vertrouwen ontbreekt dat de huidige ballenvanger nog in staat wordt geacht doelpunten te voorkomen. Denk aan Antonín Kinský die vorige week reeds na 16 minuten werd vervangen. Wedstrijdritme? Spanning/stress?
Het is van essentieel belang dat de eerste keeper het vertrouwen krijgt en houdt van de manager, zodat de doelverdediger zich beter kan concentreren op de wedstrijd, met hopelijk spectaculaire reddingen. Om de reservekeeper toch nog enig wedstrijdritme op te laten doen, wordt bij veel teams in bekerwedstrijden het doel verdedigd door de normaal bankzittende keeper. Dat zijn natuurlijk slechts enkele wedstrijden. En maar hopen dat de finale wordt bereikt
Een mooi voorbeeld van het lot van een reserve doelman is Joël Drommel, de huidige eerste keeper van het Rotterdamse Sparta. In de jeugd bij verschillende clubs gespeeld te hebben wist hij, keepend bij FC Twente de eerste doelverdediger (Nick Marsman) ‘er uit te keepen’. Helaas werd hij op zijn beurt door zijn wisselvallige prestaties, na een aantal maanden weer vervangen door Nick Marsman. Geloof mij, dat is bepaald niet goed voor het zelfvertrouwen. Maar daar onderscheidt zich een mooi-weer speler zich van een speler die met teleurstellingen weet om te gaan. Zelfs toen Nick Marsman vertrok en Jorn Brondeel werd aangetrokken als eerste doelman, wist Joël zich terug te vechten als eerste keeper van FC Twente.
De stijgende lijn resulteerde uiteindelijk in een transfer naar PSV. Joël Drommel was zelfs zó gretig om bij PSV te komen spelen, dat hij een deel van de transferkosten op zich nam. Helaas resulteerde zijn vorm ertoe dat onder coach Roger Schmidt Joël zijn basisplaats weer verloor. En toen PSV afgelopen zomer twee nieuwe keepers aantrok, onder andere Nick Olij van Sparta, liet Joël zich verhuren aan datzelfde Sparta.
Helaas was het vertoonde keepersspel van Joël gedurende de eerste drie wedstrijden in het nieuwe seizoen op z’n zachts geschreven dramatisch. Echter het siert zijn trainer Maurice Steijn dat hij Joël liet staan, met als gevolg dat Joël sindsdien de sterren van de hemel speelt en punten pakt
Onlangs was hij bij geen van de 4 tegentreffers van Ajax schuldig aan de nederlaag. In die wedstrijd wist hij nog 2 tot 3 zekere doelpunten te vermijden, maar Ajax was simpelweg oppermachtig.
Maar komt het ooit nog goed met de reserve keeper van Tottenham Hotspurs, Antonín Kinský, na kapitale fouten in de Champions League wedstrijd tegen Atletico Madrid?
