NLMagazine, Politiek, eigendomsvernietiging - Minister Eelco Heinen kondigt plechtig aan dat de nieuwe box 3-wet herzien moet worden. “Hier is iets niet goed gegaan,” zegt hij heel stoer.
Wereldwijde kritiek, koppen in onder andere The Washington Post, paniek over het saboteren van het kapitalisme, maar geen zorgen, het wordt opnieuw bekeken. Grote woorden dus met een schuldbewuste toon even de aandacht vragen.
Eén dag later: “Oh jeetje, we vergissen ons en komen terug op het besluit om een en ander te herzien. Dat doen we toch niet en dus blijft die belasting op ongerealiseerde winst gewoon bestaan èn betaalt u gewoon belasting over winst die u niet heeft gemaakt, die u dus ook nog heeft en die misschien morgen weer verdampt is”, aldus de Minister die handelt conform de principes van de nieuwe Haagse bestuurders Kwik, Kwek en Kwak.
Belasting betalen over winst die u nog niet hebt, die misschien morgen verdwenen is en die alleen op papier bestaat. ‘Werkelijk rendement’, noemt men dat, maar blijkbaar is tegenwoordig het woord ’werkelijk’ een synoniem voor ‘fictie’. Maar, dat maakt allemaal niet uit; het resultaat blijft hetzelfde: gewoon aftikken.
In 2021 schoot De Hoge Raad de oude spaartaks af omdat die men vond dat die fictief was en dus moest er een betere fictie komen gevoed en begeleid door een goed stukje marketing. Het resultaat werd een andere fictie met een betere verpakking: vermogensaanwasbelasting. Dat klinkt bijna vriendelijk, tot je de aanslag in je bus vindt.
Intussen wordt er wat gesleuteld aan enige randzaken. Misschien iets meer vrijstelling hier en een verliesverrekening daar etc. Het principe blijft echter dat je eerst moet afrekenen, dan beoordeelt men later wel of het ooit echte winst was; detailpolitiek dus.
Het lijkt wel cosmetische chirurgie op een systeem dat in de kern nog steeds hetzelfde impliceert en zegt: “Gefeliciteerd met uw papieren winst. Dat wordt dus betalen.”
En dan… Het begrotingsgat waar dit allemaal voor nodig zou zijn (een paar miljard) verbleekt bij andere bedragen die moeiteloos rondgaan in Den Haag. Maar blijkbaar is het belasten van papieren rijkdom belangrijker dan het stellen van noodzakelijke prioriteiten. Wat een verrassing toch weer. Eerst grootse woorden en daadkracht tonen. maar dan toch de essentie behouden ofwel even bijsturen zonder iets wezenlijks te veranderen.
Opnieuw wordt de Nederlander blij gemaakt met een dode mus, maar dan wel eentje waar alvast erfbelasting over is berekend. Je zou bijna denken dat ‘herzien’ in politiek Nederland zoiets betekent als ‘gewoon hetzelfde doen, maar ‘dan met een persbericht erbij’.
De Haagse Kwik, Kwek en Kwak, wat een rare jongens toch die echt niet goed naar Oom Dagobert hebben geluisterd; die weet immers wel beter, die is gewoon duidelijk en gebruikt geen misleidende politieke taal.
Jos de Jong
