NLMagazine/politiek – Normaalgesproken houden we ons bij NLMagazine.nl niet echt bezig met politiek; van al die verschillende meningen van een groot aantal ego’s valt meestal geen koek te bakken. In dit geval maken we een uitzondering omdat er over deze persoon wel heel veel wordt geschreven en waarover menigeen zich een mening heeft gevormd.
Leugen en bedrog, voor zover dat te bewijzen is, daar doen wij niet aan mee, maar in dit geval mag u zelf beslissen wat voor u het gunstigste is.
Een klein leugentje om bestwil? Frans Timmermans draait er zijn hand niet voor om. Zo deed hij ooit een opmerkelijke uitspraak over zuurstofmaskers bij MH17, een verhaal dat later niet helemaal strookte met de werkelijkheid. Geen onschuldige verspreking dus, maar een wel heel eigen interpretatie van de feiten, waar zelfs het Openbaar Ministerie naar moest kijken. Je zou kunnen zeggen dat zijn loopbaan rijk is aan zulke momenten van ‘strategische waarheid’.
In campagnetijd lijkt die eigenschap nog wat sterker naar boven te komen. Timmermans lijkt er haast lol in te hebben, alsof hij meedingt naar de titel van beste buutreedner’, die carnavaleske figuur die in een ton grappen tapt en het publiek vermaakt met overdreven verhalen. Alleen speelt Frans zijn buut niet op een podium, maar in de politieke arena.
Neem zijn recente uitspraak dat hij ‘op vijf minuten fietsen’ woont van een asielzoekerscentrum in Maastricht en ‘nooit last heeft van de bewoners’. Dat klinkt gezellig en betrokken, maar feitelijke controle (zelfs door het AD) laat zien dat er tussen zijn huis en het azc een rivier èn een industrieterrein liggen. De kans dat hij toevallig een bewoner tegen het lijf loopt, is dus kleiner dan die van een lekke band onderweg. En die vijf minuten fietsen? Alleen haalbaar met een raketaandrijving. Wat hij waarschijnlijk bedoelde: doe niet zo moeilijk, ik heb er ook geen last van.
Een ander voorbeeld: Timmermans prijst Spanje om zijn ‘strenge asielbeleid’, dat hem wel aanspreekt. Een interessante interpretatie, aangezien Spanje eerder bekendstaat om een vrij soepel toelatingsbeleid. Wederom klinkt de boodschap door: het is allemaal niet zo’n probleem’, zolang ík er geen last van heb.
Per saldo lijkt Timmermans zich niet al te druk te maken om feitelijke juistheid, zolang het verhaal lekker loopt en het applaus klinkt. Als buutreedner zou hij vermoedelijk hoge ogen gooien. Als politicus laat hij vooral zien hoe dun de lijn kan zijn tussen theater en werkelijkheid.
Door Jos de Jong
