Gebruikerswaardering: 5 / 5
Waarom we AI-teksten uit duizenden herkennen en wat dat over jou verklapt - NLMagazine, AI, teksten en misleiding - Je kent het ritueel, je tikt een zorgvuldige mail, drukt op send en krijgt dertig seconden later een antwoord terug dat klinkt alsof het gecureerd is door een taalpurist met een obsessie voor corporate mantra’s. Perfect tot in de puntjes. En toch, nul hartslag, nul zweet en nul mens.
AI-bouillon
Welkom in het tijdperk waarin werkende Nederlanders meer met taalrobots converseren dan met collega’s. Mails, LinkedIn-openbaringen, projectplannen, het is één grote AI-bouillon geworden. Je ziet het, je voelt het, je ruikt het bijna: dit is geen menselijke hersenpan geweest, dit is siliconenslijm. Maar waarom herkennen we het zo snel? En, eerlijk is eerlijk, waarom vinden we dat blijkbaar zo belangrijk?
De robotstijl: zo glad dat je erop uitglijdt
AI-teksten hebben een soort glans waar geen mens van nature mee rondloopt. Het is de digitale equivalent van iemand die glimlacht zonder dat zijn ogen meedoen.
Wat valt op?
- Zinnen die ritmisch marcheren als een Noord-Koreaanse parade.
- Woorden als ‘optimaliseren’, ‘synergie’ en ‘waarde creatie’ die ‘direct lijken te komen uit een of ander managementboek.
- Nog nooit een schrijffout, nog nooit een hakkeltje, geen komma verkeerd, geen dom grapje
waar je later spijt van hebt.
Kortom, perfecte taal zonder krasjes. En dat voelt minder echt dan een tekst met een paar typfouten en een slecht geplaatste emoji. Ons brein weet bovendien echt wel wanneer een zin door iemand is geschreven die eigenlijk niet schrijven kan.
Waarom we er iets bij voelen
Het probleem is niet dat AI schrijft. Het probleem is dat AI te góed schrijft, alsof iedereen ineens communicatiemedewerker bij een luchtvaartmaatschappij is geworden.
En dan komt het wantrouwen, dat knagende gevoel “Heb jij dit ècht zelf bedacht? Of heb je dit gewoon opgehaald bij de digitale robot?”
Op de werkvloer waar samenwerking draait om vertrouwen, nuance, twijfels durven uitspreken, is dat gevoel een probleem. Want als jouw mails klinken alsof ze door een machine zijn geperst, wat blijft er dan nog over van jouw stem?
Tijd winnen met AI om nog nóg meer te sturen
We gebruiken AI om sneller te schrijven. Daardoor hebben we tijd over.
Die tijd gebruiken we vervolgens om nóg meer te communiceren.
Daardoor hebben we weer meer AI nodig. Welkom in de hamsterwiel-industrie.
Brainrot
Schrijven is denken. Wie AI dat hele proces laat overnemen, traint zijn brein niet meer.
Psychologen noemen het ‘cognitive offloading’, TikTok noemt het ‘brainrot’, maar hoe je het ook noemt, als jij nooit meer zelf een zin vormt, wordt je brein gewoon hartstikke lui.
Hoe gebruik je AI zonder je ziel te verkopen?
1. Begin met AI, eindig met jezelf
Laat ChatGPT een start maken, maar trek de tekst daarna door de modder van jouw eigen persoonlijkheid.
2. Stop er dingen in die een robot nooit kan kennen
Het gesprek met die lastige klant. De dag dat je team te laat was. De mislukte presentatie waar nog steeds niemand over wil praten, je succesvolle huwelijk, je vreselijke ontslag.
3. Gebruik AI niet als ghostwriter, maar als ‘leraar Nederlands’
Laat het je zinnen opschonen çq verbeteren en/of aanpassen, maar laat AI niet bedenken.
4. Lees je tekst hardop
Klinkt het alsof jij het zou zeggen? Top. Maar klinkt het alsof je een corporate avatar bent? Zo ja, wegkeilen die handel!
5. Omarm de menselijke fouten
Een typo, een rare metafoor, een bijzin waarvan je achteraf denkt ‘Waarom heb ik dat eigenlijk toegevoegd’... Dat maakt je echt.
Advies voor de durfal
- Schrijf vandaag een bericht zónder AI.
- Daarna één mét.
- Laat beide een uur liggen.
- Lees ze terug.
- Durf daarna eerlijk te zeggen welk stuk meer van jou was. (En verstuur dat.)
Jos de Jong
Bron: Intermediair
