Gebruikerswaardering: 5 / 5
Door Jos de Jong - NLMagazine/Economie, belastingen, belastingdruk - De noodkreet van Koninklijke Horeca Nederland gaat over veel meer dan alleen hotels, restaurants en cafés. De explosief stijgende toeristenbelasting is slechts het nieuwste voorbeeld van een veel bredere ontwikkeling.
Nederland verandert in een land waar burgers en ondernemers steeds dieper in de buidel moeten tasten om een overheid te financieren die maar blijft uitgeven. Wie denkt dat dit alleen de horeca raakt, vergist zich. Uiteindelijk betaalt vrijwel iedere Nederlander de rekening.
Toeristenbelasting
Kijk bijvoorbeeld eens naar de toeristenbelasting. In ruim zeven op de tien gemeenten ging deze dit jaar opnieuw omhoog. Amsterdam spant de kroon met inmiddels de hoogste toeristenbelasting van Europa. Tegelijk verhoogde het kabinet de btw op hotelovernachtingen van 9 naar 21%. Voor een hotelgast bestaat straks een groot deel van de rekening uit belastingen. Dat maakt Nederland niet alleen minder aantrekkelijk voor buitenlandse bezoekers, maar zet ook duizenden ondernemers onder zware druk. Horecaondernemers en hotels ondervinden deze malaise in steeds groetere vormen.
Uiteraard staat de horeca bepaald niet alleen
Nederlanders krijgen vanuit vrijwel iedere hoek te maken met hogere lasten. Gemeentelijke belastingen stijgen jaar na jaar, alsof het allemaal niets is. De afvalstoffenheffing, rioolheffing en OZB bereiken recordhoogten. Vermogens worden zwaarder belast, energie blijft duur, accijnzen lopen op en voor steeds meer producten en diensten betaalt de burger simpelweg meer belasting dan enkele jaren geleden.
Kosten stijgen de pan uit
Het gevolg laat zich raden. Bedrijven berekenen hun hogere kosten door aan de consument. Een avondje uit wordt duurder, een weekendje weg wordt duurder, boodschappen worden duurder en ook wonen, sparen en erven worden steeds kostbaarder. Uiteindelijk verdwijnt steeds meer koopkracht richting de overheid.
Hoe puzzel je je geld bij elkaar
Voor huishoudens met een modaal of lager inkomen zijn dit geen kleine ongemakken meer. Waar mensen met een hoog inkomen een belastingverhoging vaak nog kunnen opvangen, moeten honderdduizenden gezinnen iedere maand steeds maar weer opnieuw puzzelen om alle rekeningen te betalen. Voor hen betekent iedere nieuwe heffing simpelweg minder geld voor boodschappen, sportclubs, kleding of een onverwachte uitgave.
Grote onvrede en uitknijpen van de burger
Juist daarin schuilt de grootste zorg. Belastingen zijn bedoeld om publieke voorzieningen te financieren, niet om een steeds groter deel van het inkomen van burgers op te slokken. Wanneer mensen het gevoel krijgen dat werken, ondernemen en sparen nauwelijks nog worden beloond, ontstaat onvrede die veel verder gaat dan alleen de hoogte van een belastingaanslag. En dat allemaal om de Staatskas te spekken die grote delen van deze gelden uitgeeft aan allerlei dubieuze zaken zoals het continue sponsoren van enorme bedragen voor bijvoorbeeld oorlogsvoering en defensie.
Ook gemeenten zoeken naar nieuwe inkomstenbronnen
Ook gemeenten zitten ondertussen financieel in het nauw. Door lagere bijdragen uit het gemeentefonds zoeken zij noodgedwongen naar nieuwe inkomstenbronnen. De rekening belandt vervolgens opnieuw bij inwoners, toeristen en ondernemers. Zo ontstaat een vicieuze cirkel waarin de ene belastingverhoging de volgende noodzakelijk lijkt te maken.
Kanarie in de kolenmijn - Waar ligt de grens?
De vraag die steeds meer Nederlanders zich stellen ’waar ligt de grens’, is dan ook heel begrijpelijk. Hoeveel belasting kan een samenleving blijven dragen voordat ondernemers afhaken, toeristen andere bestemmingen kiezen en steeds meer gezinnen financieel vastlopen?
De discussie gaat allang niet meer alleen over de horeca. Zij vormt slechts de spreekwoordelijke kanarie in de kolenmijn. Wanneer steeds meer sectoren aangeven dat de belastingdruk onhoudbaar wordt, is dat een signaal dat niet alleen ondernemers, maar ook de politiek serieus zou moeten nemen.
Een gezonde economie draait uiteindelijk niet op steeds hogere belastingen, maar op burgers en bedrijven die voldoende ruimte houden om te investeren, te consumeren en vooruit te kijken. Zonder die ruimte wordt Nederland zo langzamerhand een van de duurste landen van Europa om te wonen, te ondernemen èn…. om simpelweg rond te komen.
