Armoede onder werkenden blijft groeien

Het hardnekkige beeld dat werk automatisch bescherming biedt tegen armoede klopt allang niet meer. Vooral alleenstaanden zijn financieel kwetsbaar; zij hebben vaker schulden, leven met voortdurende geldstress en vallen sneller buiten bestaande regelingen.

Hoe vind je wat en waar en heb je lef om hukp te vragen…

Hoewel er in Nederland verschillende vormen van inkomensondersteuning bestaan (zoals bv de bijzondere bijstand, kwijtschelding van lokale lasten, toeslagen en minimaregelingen) weet een groot deel van de mensen die hier recht op hebben de weg niet te vinden. Anderen durven geen hulp aan te vragen uit angst voor terugvorderingen of ingewikkelde regels. Dat betekent dat geld dat bedoeld is om armoede te verzachten, vaak ongebruikt blijft, terwijl de nood hoog is.

De gevolgen van deze structurele armoede zijn groot en zichtbaar. Mensen met een laag inkomen mijden sociale activiteiten, slapen slecht, slaan maaltijden over en leven voortdurend met zorgen over hun woning of gezondheid. Dit is geen individueel falen maar een maatschappelijk probleem dat vraagt om duidelijke keuzes.

‘Stap naar hulp’

De campagne ‘Stap naar hulp’ van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is een stap in de goede richting. Door werkenden met een laag inkomen actief te wijzen op ondersteuning via onder andere Geldfit, wordt geprobeerd de drempel naar hulp te verlagen. Dat is nodig, maar het lost de kern van het probleem niet op.

Meer werken wordt vaak genoemd als oplossing, maar voor veel mensen is dat simpelweg niet haalbaar door zorgtaken, gezondheidsproblemen of scholing (en het ontbreken van pensioenen). Armoedebeleid dat uitsluitend inzet op meer uren werken, sluit een grote groep mensen uit. Werk moet daadwerkelijk lonen en regelingen moeten eenvoudiger, voorspelbaarder en zonder angst voor terugvordering toegankelijk zijn.

Ook werkgevers kunnen en moeten een rol spelen. Zij zien vaak als eersten de signalen van financiële problemen. Investeren in vroegtijdige hulp is niet alleen sociaal, maar ook economisch verstandig. Immers, geldzorgen leiden tot hoger ziekteverzuim en lagere productiviteit.

Geen tijdelijk probleem

Wat deze cijfers vooral laten zien is dat armoede in Nederland geen tijdelijk probleem is, maar een structurele realiteit voor honderdduizenden mensen die wèl werken. Zolang beleid zich blijft richten op symptoombestrijding in plaats van bestaanszekerheid, zal dat aantal blijven groeien. Echte vooruitgang begint bij het erkennen van die realiteit en bij het durven maken van keuzes die armoede daadwerkelijk terugdringen.

Jos de Jong
Bron: Gemeente.nu