Gebruikerswaardering: 5 / 5
023Magazine/Haarlem en wijde omgeving, Kunst & Cultuur - De schilderijen van Michiel Schrijver zijn als ontdekkingsreizen. De steden en landschappen op zijn doeken behoren tot een niet-bestaande wereld die, in de woorden van de kunstenaar zelf, ‘parallel lopen aan de onze’.
Hiermee sluit Michiel Schrijver aan bij de verhalen van auteurs als Slauerhoff, Borgès en ook Italo Calvino. Het duurde nogal wat tijd voordat Schrijver zijn thema gevonden had, maar vanaf het moment dat het zich aandiende, liet het hem niet meer los.
Hoewel er geen expliciet narratief in zijn doeken zit, ontstaat er wel een verhaal als je inzoomt op details. Dan kun je een parcours afleggen en blijkt er ineens van alles te gebeuren. “Ik leg geen symboliek in mijn werk, daar ben ik niet mee bezig. De kijker kan die er zelf in ontdekken. Het enige wat ik aan het begin van het proces van een schilderij voor me zie, is een beeld. Ik begin dan te schetsen en als de tekening me bevalt zet ik het met krijt op doek.
Veel tekeningen halen het stadium van het doek nooit. Daarna begint het schilderen, laag over laag. Als een werk bijna voltooid is, krijgt het de tijd om ‘uit te hangen’. Die term kun je zowel letterlijk als figuurlijk interpreteren. Het komt erop neer dat er wat afstand moet worden genomen. Het mag pas na maanden mijn atelier verlaten voor een expositie.”.
Michiel Schrijver gaat uiterst gedisciplineerd te werk. Zijn atelier staat achter het woonhuis waar hij een groot deel van de dag schilderend doorbrengt. Zijn ‘voeding’ haalt hij onder andere uit de literatuur. Het huis is dan ook gevuld met boeken, waaronder opvallend veel poëzie. In die wereld maakt hij verre reizen.
|
|
Enerzijds is hij de kunstenaar-kluizenaar, gefocust op zijn eigen wereld, anderzijds is hij de lezer-reiziger voor wie de wereld niet groot genoeg kan zijn. Het kan toch niet anders dat de enorme toevloed aan indrukken uit boeken en reizen zich vertalen in zijn schilderijen? “Dat doet het ook,” geeft hij toe, “maar indirect, niet één-op-één. Ik verblijf graag in verre landen, maar dat betekent niet dat ik direct elementen uit die gebieden in mijn schilderijen gebruik. Men probeert soms mijn taferelen te linken aan bestaande geografische plekken. |
‘Ik proef een Mediterrane sfeer’, heet het dan. Dat is aan de kijker. Hoe realistisch ik ook werk, ik geef meer de essentie van een gebouw weer dan een kopie van het bestaande.”
En zo bouwt Michiel Schrijver, met geduld en aandacht, reizend in zijn atelier, aan werelden die nergens te vinden zijn, behalve op het doek en in de verbeelding van wie ze durft binnen te stappen.
Michiel Schrijver (Blaricum, 1957) is een Nederlandse kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de onafhankelijke realisten. Zijn opleiding kreeg hij aan de Dartington School of Art (1976) in Devon en de Byam Shaw School of Art in Londen. Vanaf 1978 bezocht Schrijver de Camberwell School of Art, waar hij in 1981 afstudeerde.
Vanaf 1982 werkte hij in Amsterdam aan schilderijen en etsen voor commerciële doeleinden. Veel werk werd gemaakt in opdracht in zijn galerie/atelier in de Amsterdamse binnenstad. Vanaf 1993 werkt hij uitsluitend als autonoom kunstenaar.
Meer weten? Ga dan naar Michiel Schrijver – Schilderijen
