Door Tekstraton - NLMagazine/Muziek, evenementen’, VIDEOS – Onlangs ging ik met een goede vriend (ik noem hem dit keer Ed) naar de Amsterdamse Melkweg om naar een muziekdocumentaire te kijken. De Melkweg heeft een mooie, intieme bioscoopzaal (cinema) op de bovenverdieping.
Op de woensdagen worden er vaak muziekdocumentaires vertoond. De vorige docu die we zagen, ging over de ongrijpbare (geheel zelf-didactische) jazzpianist Erroll Garner (met als titel Misty; zie link). Dit keer heette de docu ‘Soul Searchin’. Over het verzamelen van muziekplaten en samples. Docu viel wat tegen, er had meer ingezeten.
Ietwat teleurgesteld gingen Ed en ik nog even een drankje pakken aan de bar. Het was ons al eerder opgevallen dat er een grote rij bij de ingang had gestaan. Die fans waren duidelijk niet gekomen voor de muziekdocu maar voor een optreden. We realiseerden ons dat er op dat moment nog wel drie concerten in de Melkweg bezig waren. En we wilden graag weten waar als dat publiek voor kwam. Dat bleek voor de grote zaal te zijn. Daar trad de Franse zangeres Oklou op.
Gelukkig kwamen we Luka van Sounds Haarlem tegen die ons meer over Oklou kon vertellen. Het voorkwam dat we verdwaalden. Ze bracht dit jaar het album Choke Enough uit en dat werd zeer goed ontvangen (zal op veel jaarlijstjes komen). De grote zaal van de Melkweg was dan ook snel uitverkocht en volgend jaar staat ze op de grote festivals, waaronder Down The Rabbit Hole. Ze trad al op in NPR’s Tiny Desk (met koortje), natuurlijk een prachtige aanbeveling (zie de link). Bengt ons al een beetje in de Xmas Vibe.
Nog wat meer info. De artiestennaam spreek je uit als: Oké Lou. Het gaat om Marylou (Vanina) Mayniel. Ze komt uit Poitiers en is 32 jaar oud. Ze is al een jaar of 10 actief in de muziekwereld, studeerde piano en cello en kwam in 2022 met een mixtape Galore. Haar muziek wordt uitgebracht op het album NUXXE (met acts als Sega Bodega en Shygirl). De muziek van Oklou laat zich omschrijven als: dromerige, futuristische (electro)pop, met invloeden uit ambient en trance. Het valt ook (deels) onder de categorie ‘hyperpop’. Ik heb eerst wat aan het album moeten wennen, maar het steeds meer gaan waarderen.
Er zitten mooie nummers tussen, zoals Endless, Take Me By The Hand en Blade Bird. Haar Engels heeft een Franse ‘twist’, maar dat past eigenlijk wel goed bij de sfeer van de muziek. Enfin, luister er zelf naar en wie weet raakt het een (muzikale) snaar. Zo rollen we langzaam maar zeker weer de feestdagen in en die worden muzikaal ook vast weer interessant. Want als zelfs Teddy Swims, Sabrina Carpenter en Mart Hoogkamer een Kerstplaat opnemen, gaat er echt iets gebeuren. HO HO, HO HO!!
