Gebruikerswaardering: 5 / 5
Column door Fred van Assendelft - NLMagazine/Columns - Hoewel men vaak 1945 als start ziet van The Cold War, ligt de ideologische oorsprong eigenlijk al bij de Russische revolutie van 1917. Het was namelijk niet alleen een economisch conflict, maar ook een ideologisch: Kapitalisme (winstmaximalisatie) versus Communisme (collectief werk en gelijkheid).
De Truman doctrine (1947) was belangrijk voor de Koude Oorlog. Het was een poging van de Amerikanen om het Communisme in te dammen en af te sluiten van de rest van de wereld. Het wordt vaak gezien als het begin van de Amerikaanse actieve rol.
Hoewel het een "koude" oorlog was, er waren namelijk geen directe gevechten tussen de twee supermachten, waren er veel oorlogen via derde partijen, zoals in Korea (1950-1953), Vietnam (1955-1975) en Afghanistan (2002-2021). Er waren ook momenten waar de wereld op het randje van een nucleaire apocalyps stond, zoals tijdens de Cubacrisis (1962).
Wie won ? De Westerse kant won in die zin dat het Sovjetsysteem in 1991 instortte en de communistische staten onafhankelijk werden. Kun je dat een overwinning noemen ?
Als we de huidige situatie bekijken kunnen we constateren dat we middenin acties van nationale overheden zitten die de veiligheid, stabiliteit of soevereiniteit van andere landen of de internationale orde bedreigen. Het is een mix van conventionele militaire macht, cybercapaciteiten, informatieoorlogsvoering en economische druk, die is gericht op het herdefiniëren van de bestaande structuren.
Alleen de ideologische geschillen zijn er niet meer. Er is dus geen Koude Oorlog in de vorm van die na de Tweede Wereldoorlog. Verder zijn er meer grootmachten die een rol spelen dan de twee, de Sovjet Unie en de Verenigde Staten, na 1945. China speelt een grote rol en Europa gaat langzaamaan meespreken. Herhaalt de geschiedenis zich ? Laten we hopen dat de wereldleiders ervan geleerd hebben dat er geen echte winnaars zijn in een nieuwe Koude Oorlog.
