… en dat wil ik graag zo houden

Nog maar een paar honderd jaar geleden was oorlogvoeren een duidelijke zaak. De vorst, koning of keizer, toch al door God Zelve gezalfd tot zijn ambt, verklaarde dat het een Heilige oorlog was, een door de hoogste Macht gewenste strijd en iedereen was overtuigd van de goede zaak.

Dat kon ook niet anders, want anders zou je tegen God zijn en dat was waarschijnlijk bijzonder slecht voor je ziel en zeker pijnlijk voor je lichaam. Je deed wat het Opperwezen wenste en de vorst of de Paus was Zijn woordvoerder.
De Islam had hiervoor de jihad bedacht, het Christendom verzon de kruistocht of maakte er een strijd tegen de heidenen van. Godsdiensten leken (en lijken ?) wel een equivalent voor de gewapende strijd. Moeten we echt blijven strijden tot onze rode eend is geaccepteerd ? (zie plaatje)

Tegenwoordig ligt het iets lastiger. De secularisatie viert in veel westerse landen hoogtij, dus staatslieden moeten iets anders verzinnen dan een oproep te plaatsen namens de Almachtige en daar zijn ze best goed in.

Kies een bevolkingsgroep uit en geef hun de schuld van een vermeend onrecht. De nazi’s gaven in de jaren dertig van de vorige eeuw succesvol de Joden de schuld van de precaire financiële situatie in hun land, meneer Poetin claimt dat er een buurland gedenazificeerd moet worden en meneer Trump vindt dat Amerika genoeg heeft gedaan voor de wereld en dat de rest van de wereld er dus schuldig aan is dat Amerika niet ‘great’ genoeg is. In ons eigen land vinden sommige politici dat bijvoorbeeld de woningnood de schuld is van gevluchte buitenlanders. Het gaat allemaal niet om de waarheid, het gaat om het vinden van een zondebok.

Het gevolg ? Precies hetzelfde als al tientallen eeuwen lang: bewapent u want de vijand staat voor de deur.
Hebben we dan echt niets geleerd van de geschiedenis ? Blijkbaar laten we ons door onze leiders, die dan niet meer door God zijn aangesteld, maar door de Democratie, toch weer verleiden tot het smeden van nieuwe zwaarden. Leve onze rode eend, weg met de blauwe ! Komt er toch weer oorlog ? Ik heb het in mijn nabijheid nog nooit meegemaakt en dat wil ik graag zo houden.