Danny Fransen - NLMagazine/Columns - Al tien jaar was zij bij me. Zij was één van de eerste kuikens uit mijn eigen broedmachine. Tam, lief, een echte dame met een mooie zwarte rok, altijd goed verzorgd en bovenaan in rang van de pikorde (op de haan na). Zij verhuisde een paar keer mee, zag veel dieren komen en helaas ook weer gaan.
‘Sproet’ was mijn kippenmeisje. De harde kern, bijna het meubilair en de andere dieren jong en oud hadden respect voor haar. Het laatste jaar had zij wat meer last van de warmte in de zomer. De jaren gingen tellen… tien jaar is een hele leeftijd voor een kip.
Een maand voor de verhuizing zat zij bij mij op schoot. Een verhuizing naar een locatie zonder land, zonder erf. Wel wat ruimte, maar niet de vrijheid die zij gewend was.
Ik deelde mijn zorg, het gemis en de toekomst. Ik deelde ook de verhuizing van de andere dieren. Ze zat stil op schoot en liet zich aaien.
De volgende dag trof ik haar verdronken in het ganzenbad. Een bad wat al zeven jaar op verschillende plaatsen in de tuin stond. Nooit is het bad voor haar een thema of watervoorziening geweest. 😢
Dieren zijn sensitief… zou het gesprek van de vorige dag meegespeeld hebben?!💖









