Column door Danny Fransen - NLMagazine, Columns - Terwijl ik buiten door de polders loop, zie ik een groepje jongelui bezig met een vuurton en wat hout. Ze zijn een beetje aan het prutsen, het vuur wil niet branden.
Met een glimlach loop ik voorbij en denk ik terug aan ons eigen vuurton avontuur.
Op een afgelegen plek ontsteken we de vuurton. Het hout knettert in het vuur en de vlammen vliegen meters hoog uit de ton, machtig, wat een kracht!
Waarvan wij dachten op een afgelegen plek zien we een buurman met grote passen en een gezicht op onweer de vuurton naderen. Wij stoten elkaar aan...oei...
"Vinden jullie dit normaal!?" brult hij uit.
Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht, m'n ogen beginnen nog harder te fonkelen en met een enorm enthousiasme hoor ik mezelf zeggen; "Nee, buurman, dit is inderdaad echt niet normaal. We hebben nog nooit zo'n hoog vuur in de vuurton gemaakt. Wat een warmte hè, het ruikt zo lekker en wat machtig zo'n groot vuur. We gooien zo de laatste houtblokken erop. Kijken of we het vuur nog hoger kunnen maken. Over een half uurtje is het klaar en alles opgebrand. Blijf gerust nog even staan om te genieten, ik gooi er nog een paar houtblokjes op".
Vervolgens hoor ik de buurman zeggen; "Fijn weekend verder".
"U ook een fijn weekend verder buurman".
Zou hij zich nou op de terugweg naar huis afgevraagd hebben waar het mis ging?!
Een goede vraagstelling is alles....