Column door Danny Fransen - Het is alweer even geleden dat wij elkaar gezien hebben. Zou het net zo vertrouwd zijn als de vorige keer? Smaakt het naar meer? En wat doe ik aan? Vragen die voor m’n vertrek door m’n hoofd spoken. Eenmaal in de auto voel ik die lichte gespannenheid.
Ik kijk er naar uit om jou weer te zien. 😍
Terwijl ik mijn auto het terrein opdraai, kom jij mij al tegemoet. Je hebt eerst niet door dat ik het ben, totdat ik het raam laat zakken…
Jij ziet mij en je hoort mij. ‘Hé Schuim….lieverd, hoe gaat het man en wat maak jij weer veel herrie!’
Op dat moment klinkt er een ander hoog gegak. Voor mij zo herkenbaar… hij hoort mij, herkent mij en ziet mij…. Terwijl ik m’n autodeur open doe, blijft hij op kleine afstand tegen mij ‘praten’. Ik voel de opluchting en glimlach op mijn gezicht…
Hij ziet er fantastisch uit en zijn vrouw en kinderen niet minder.
Dierenliefde is onvergetelijk….van twee kanten.💖









