Column Dave Binkhorst
Typography

(Column door Dave Binkhorst)

Ik geloofde vroeger nooit in relaties, maar ik had ze wel. Soms eventjes zoals op de basisschool en soms lang zoals met mijn ex.
‘’Jij en ik, dat gaat niet werken. Ik wil vooruit en jij blijft stilstaan,.’’ zei mijn ex tegen mij, tien seconden voordat ze de voordeur uitliep en mij uit haar toekomst liet verdwijnen.
En daar stond ik dan, alleen, te huilen tegen een dichte voordeur.

“Waarom kan een vrouw nooit tevreden zijn? Nee, waarom zien vrouwen tevredenheid als een vorm van luiheid? Godverdomme, ik haat liefde. Waarom willen vrouwen altijd van A naar B. Nee, liefde is haat met vertraging. Dat is het.” Zei ik tegen mijn voordeur.

Tegenwoordig, nu 3 jaar later, piep ik wel anders en praat ik vrijwel nooit meer tegen mijn voordeur. Mijn nieuwe vriendin en ik zijn sinds kort bij elkaar. Van elkaar. Vanaf onze eerste date voelde ik al dat ik van haar niet hoefde te veranderen, maar dat ik wilde veranderen voor haar. Dat is liefde. Je moet niet aan elkaar werken, maar aan jezelf.

Natuurlijk blijft het lastig. Vrouwen zijn immers onmogelijk. Vrouwen denken aan morgen en wij mannen denken alleen maar aan vandaag. Voorbeeld? Als ik in de bus stap denk ik alleen maar ‘heb ik nog wel genoeg geld op mijn ov kaart om nu naar mijn werk te gaan?’ Mijn vriendin denkt vooruit, bij haar staat er altijd genoeg op. Vrouwen kunnen misschien niet achteruit inparkeren, maar ze kunnen wel vooruitdenken. De wonderschone schatten.

Gisteravond vroeg een vriend met relatieproblemen mij of ik nog relatietips had. Ik, de man die niet meer in relaties geloofde, moet ze tegenwoordig redden.
‘’Weet je wat echt belangrijk is in een relatie?’’ vraag ik.
‘’Seks?’’
‘’Vanzelfsprekend, maar weet je wat pas echt belangrijk is?’’
‘’Schoonfamilie? Respect?’’
‘’Nee, ga altijd samen naar bed. Gelijktijdig dus. En natuurlijk wil je die wedstrijd af kijken en natuurlijk wil je daarna naar de nabeschouwing van Johan Derksen kijken, maar zijn Tadic en Johan Derksen nou echt zo belangrijk?’’
‘’Ik kijk nooit naar Ajax. Dat is voor mensen die niet weten wat voetbal is.’’
‘’Ga altijd samen naar bed. Leef vooral je eigen leven, doe je ding, maar ga iedere avond samen naar bed. Praat. Knuffel. Lach. Luister. Heb seks. Slaap. Wordt wakker. Knuffel. Lach. Praat.’’
‘’Daar heb ik helemaal geen zin in. Dat kleffe gedoe.’’
‘’Waarom niet?’’
‘’Mijn toekomstige ex snurkt als een malle en ik haat haar stemgeluid. Als ze me aanraakt wil ik weglopen. De koek is op.’’
‘’Jeetje. En nu?’’
‘’De vlinders in mijn buik hebben plaatsgemaakt voor wespen. Dikke, vette wespen. Zelfs de kruimels zijn niet lekker meer. Die vrouw prikt de gaten in mijn hart.’’
‘‘Haha, dat had ik vroeger ook gezegd.’’
‘’Wanneer gaan we eigenlijk weer een keer naar de klote, Dave? Zoals vroeger. We gingen toen elke week. We waren als eerste en gingen als laatste weg. We hebben meer vrouwen dan DJ’s gezien, ik mis het.’’
‘’Niet vandaag in ieder geval, wij gaan zo naar bed.’’
‘‘Nu al? Het is 22:30. Wat suf! Stelletje bejaarden!’’
‘’Sorry, man. Het is op dit moment nou eenmaal wat mij het gelukkigst maakt. Natuurlijk ga ik weer mee en gaan we de eerste zonnestralen na de nacht weer zien maar, het zal anders worden man.’’
‘‘Ik mis de oude Dave. Waar de fuck is de oude Dave?’’
‘’Die is helaas overleden. Zijn lichaam ligt op het Leidseplein.’’

Dave Binkhorst

Merchandise NL

Body & Fit

Telegraaf ad

Kranten ad